'Nobody's born a butterfly', die tekst staat al meer dan 10 jaar getatoeëerd op de binnenkant van m'n bovenarm. Klinkt poëtisch, maar heb je er al eens over nagedacht hoe bijzonder het levenspad van een vlinder wel niet is? Voor mij betekent deze quote dat je niet degene zou zijn die je nu bent, als je niet de dingen meegemaakt had die je hebt meegemaakt. En dat komt zeker van pas bij het ontstaan van mijn ontwerpstudio.
Ik was altijd al creatief en tekende graag, maar als ik je wil vertellen over de start van m'n ontwerpstudio, lijkt het me het makkelijkst om te starten met mijn opleiding. We skippen even de periode dat ik mijn haar roze verfde zoals je hierboven ziet, al zou ik dat stiekem graag nog eens doen ;)
Ik heb de opleiding Grafisch Ontwerp gedaan aan kunstacademie ArtEZ in Arnhem. Het laatste jaar kon je kiezen tussen twee richtingen: conceptueel en typografie. Ik heb gekozen voor typografie en ben in 2011 afgestudeerd met een scriptie genaamd 'Liefde voor letters' en een onderzoek naar ligaturen. Wellicht schrijf ik daar nog eens een andere blog over, maar voor nu is dit beknopt hoe mijn carrière als creatieveling begon. Hieronder foto's van mijn afstuderen: diploma ondertekenen en m'n projecten aan familie laten zien.
Tijdens mijn studie werkte ik in de vakanties en weekenden bij Intratuin. Na mijn studie kon ik niet direct een passende baan vinden, ik had het naar mijn zin bij Intratuin dus ik ging daar fulltime aan de slag. In 2013 ging het niet goed met het bedrijf en werden er tijdens een slechtnieuwsgesprek 10 (of zelfs meer?) mensen tegelijk ontslagen. Ik was daar 1 van. Het had niks met mijn functioneren te maken, maar van elke afdeling moesten mensen geschrapt worden, om het maar even bot te zeggen. Toen begon de zoektocht naar een nieuwe baan.
Al vrij snel vond ik een baan bij een copyshop in Leiden, midden in het centrum. Veel studenten, scholen, universiteiten en bedrijven kwamen daar als klant, Leiden is een echte studentenstad natuurlijk. Ik hielp klanten in de winkel, maakte de bestellingen, bedrukte ook veel kleding, deed drukwerkbestellingen bij grotere drukkerijen, maakte grootformaatprints en stickers in allerlei vormen en maten. Heel afwisselend, niet veel grafisch werk maar wel lekker bezig zijn met creatieve projecten. Ik heb het daar 3 jaar goed naar m'n zin gehad, en was zelfs verantwoordelijk voor de hele toko op momenten dat de eigenaar/mijn werkgever op vakanties was of aanwezig was in zijn andere vestiging.
In januari 2016 kwamen we erachter dat ik in verwachting was, op het begin best wel een shock maar vooral heel blij. Ik heb tot aan 34 weken zwangerschap gewerkt in de copyshop en ging begin augustus 2016 nietsvermoedend met zwangerschapsverlof en dacht in 2017 weer aan de slag te gaan daar. Niets bleek minder waar.
23 september 2016 is onze zoon Demian geboren. Het was een heftige bevalling: knip, pomp, 2,5 uur persweeën, de hele shabang. Hij is er echt met geweld uitgetrokken, om het maar even zo te zeggen. Hij is geboren met 2 blaartjes op z'n wangen (waarschijnlijk omdat hij 'klem' zat) en deze blaartjes heeft hij nog steeds, die zijn nooit weggetrokken of kleiner geworden. Lichamelijk kon ik geen kant op, ik kon niet zitten, mijn stuitje was zwaar gekneusd (wellicht zelfs een breukje?) en het duurde lang voordat ik me weer iets beter voelde. Zo lang, dat ik aan het einde van mijn verlof me nog totaal niet goed voelde om weer aan de slag te gaan. Een half uur in de auto zitten naar Leiden toe was al niet te doen, laat staan de hele dag werken. Mijn lijf was echt 'gesloopt'. Aan het einde van mijn verlof hebben we toen besloten dat ik ontslag zou nemen en op mijn eigen tempo beter te worden. Mijn inmiddels ex-werkgever heeft mij toen aangemeld in de ziektewet en daar heb ik nog tot mei 2017 in gezeten. Na een gesprek met de bedrijfsarts is toen de keuze gemaakt om de ziektewet stop te zetten en te starten met mijn eigen onderneming. Zo kon ik het moederschap, het geven van borstvoeding (wat ik heel belangrijk vond én vind) en werken thuis combineren.
De eerste jaren deed ik eigenlijk van alles: ik had een plekje met een collectie wenskaarten in een conceptstore, ik schilderde teksten op muren (bij vrienden, familie, en een B&B) en maakte de eerste geboortekaartjes, ook vooral voor vrienden. Die maakte ik ook al tijdens mijn werk in Leiden, maar dat was meer als hobby. Ik vind dat nog steeds het leukst om te doen: je bent een klein onderdeel van het geluk van nieuw leven vieren. Een ontwerp volledig naar wens maken, en persoonlijke details toevoegen in de geboortekaartjes vind ik het allerleukst. Je eigen huisdieren, verwijzingen naar de babykamer, juist die elementen die alleen bij de kersverse ouders past: daar word ik heel blij van! Dit geldt ook voor het ontwerpen van trouwkaarten, zo'n belangrijke en bijzondere dag verdient een uitnodiging die speciaal voor jullie is gemaakt. En dat doe ik tot op de dag van vandaag nog steeds het liefst. Inmiddels vanuit m'n eigen werkruimte aan huis, met de kids op de basisschool en de trouwe viervoeter tegen m'n rug aan op dezelfde stoel. Dus om terug te komen op de quote waarmee ik deze blog begon: als mijn eerste bevalling vlekkeloos was verlopen, had ik misschien nog wel veel langer als rups of in cocon door het leven gegaan ;)
Leuk dat je tot hier hebt gelezen, blijf je me volgen?
Reactie plaatsen
Reacties